1 - روايت عمر بن اذينه از امام صادق عليه السلام : « 1 » « كتبت الى ابى عبد الله اساله عن رجل له خشب فباعه ممن يتخذه صلباناً قال : لا . » يعنى به امام صادق عليه السلام نامه نوشتم و در مورد شخصى كه چوب دارد و آنها را به كسى مىفروشد كه از آن صليب درست مىكند ، حكم مسألهء را سؤال نمودم امام عليه السلام فرمودند : خير ، چنين عملى انجام ندهد . از اين روايت مستفاد است كه علم و اطلاع نسبت به صليب ساختن از چوبها در حرمت اعانت بر چنين عملى كفايت مىكند . 2 - روايت عمرو بن حريث از امام صادق عليه السلام : « 2 » « . . . عن التوت ابيعه ممن يصنع الصليب او الصنم ؟ قال : لا . » يعنى از امام صادق عليه السلام در مورد فروختن درخت توتى به كسى كه صليب يا بت مىسازد سؤال كردم . حضرت فرمودند : جايز نيست . مستفاد از اين روايت هم اين است كه صرف علم معين در حرمت اعانت كفايت مىكند و لو اينكه قاصد به تحقيق معصيت هم نباشد . حضرت امام قدس سرّه الشريف مىفرمايند : « و كذا بيع العنب و التمر و الخشب لمن يعلم انه يجعلها خمراً و آلة للقمار و البرابط و اجارة المساكن لمن يعلم انه يعمل فيها ما ذكر او يبيعها و امثال ذلك فى وجه قوى ، و المسألة من جهت النصوص مشكلة جداً و الظاهر انها معللة . » « 3 » امام خمينى مىفرمايند : اگر كسى انگور يا خرما و يا چوب بفروشد به كسى كه مىداند خمر و يا آلت قمار و موسيقى خواهد كرد ، عملش حرام است . چون ادله حرمت اعانت بر اثم آن را مىگيرد . اگر چه حضرت امام قدس سرّه الشريف در انتها در دلالت نصوص و قوت سندى آن مشكل دارند و ليكن فتواى ايشان حرام بودن چنين عملى را مىرساند .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، شيخ حر عاملى ، ج 12 ، ص 127 ، روايت 1 . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، شيخ حر عاملى ، ج 12 ، ص 127 ، روايت 2 . ( 3 ) . امام خمينى ( ره ) تحرير الوسيله ، ج اول ، 456 ، مسأله 10 .